Vogels van Waanzin

image003     Vogel van waanzin

    Vogel van waanzin in dit zenuwhuis
    duikt in vervoering donkerheden binnen,
    die zij heeft weten te beminnen,
    maar vindt haar hand niet meer, wijkt uit
    ten venster, waar onroerbaar zwart
    de horizonnen liggen,
    die zij heeft liefgehad —
    maar vliegt zich in het glas te blinde
    en legt zich neer in ‘t midden van de kluis,
    waar ik begin te bidden:
    geef nu een zacht vergif dit dier en ‘t huis,
    o dood, uw laatste zuiverende winden.

     Gerrit Achterberg   (1905-1962)

Blader in dit boek